Dlaczego psy popularnych ras umierają zdecydowanie młodziej niż kiedyś?

Wielu właścicieli psów od czasu do czasu zastanawia się jakie choroby mogą spotkać ich zwierzaki w przyszłości, lub ile jeszcze lat będą nam towarzyszyć. Większość z nas nie wgłębia się w te przykre pytania, jednak co jakiś czas przelatują one przez nasze myśli.
Niedawno w Anglii, Klub Kennel (który jest brytyjskim odpowiednikiem AKD – Amerykańskiego Klubu Kennel) opublikował raport pod nazwą Ankieta Zdrowotna Ras Rodowodowych, który dostarcza nieco informacji dla ciekawskich właścicieli psów rasowych.
Jak na ten moment Ankieta Zdrowotna Ras Rodowodowych z roku 2014 jest największą w swoim rodzaju, która została wysłana do 385,000 właścicieli 215 różnych ras psów. Otrzymane odpowiedzi odnosiły się do 191 ras reprezentowanych przez 43,000 żywych psów i ponad 5,600 psów, które umarły.
Ankieta wykazuje szokujący spadek długości życia wielu ras
Zgodnie z wynikami ankiety przeprowadzonej w roku 2014:
Ponad 65 procent psów nie borykała się z żadnymi chorobami (wydaje mi się, że w trakcie ankiety właściciele nie byli świadomi, że ich psy mają problemy zdrowotne, ponieważ jest to bardzo mało prawdopodobne, że 2/3 psów w ankiecie nie miało żadnych problemów ze zdrowiem)
Najczęstszą dolegliwością był tłuszczak (łagodny nowotwór zbudowany z tkanki tłuszczowej), cysty skórne, alergie skóry, oraz infekcje stawów i uszu.
Najczęstszą przyczyna śmierci była ‘’starość’’, nieokreślone typy nowotworów, nieznane przyczyny, niewydolność serca i niewydolność nerek.
Ankieta z roku 2014 wykazała również, że niestety średnia długość życia psów rasowych w Anglii to zaledwie 10 lat. W raporcie Klubu Kennel z roku 2004 średnia ta utrzymywała się na poziomie 11 lat i 3 miesięcy.
Oznacza to, że średnia długość życia psów rasowych w Anglii spadła o 11procent zaledwie w ciągu dekady. Rasy z najbardziej szokującymi spadkami:
Rasa
Długość życia 2004                     Długość życia 2014

Bulterier                              10 lat                                                   7 lat
Beagle                                  12 lat, 8 miesięcy                         10 lat
Doberman Pinscher       10 lat, 6 miesięcy                           8 lat
Dalmatyńczyk                   12 lat, 6 miesięcy                         11 lat
Border Terier                     14 lat                                                 12 lat
Wilczarz Irlandzki              7 lat                                                    6 lat, 6 miesięcy
Rhodesian Ridgeback    11 lat                                                   9 lat
Buldog                                    6 lat, 3 miesiące                           6 lat
Bokser                                  10 lat, 3 miesiące                           9 lat
Cavalier                                11 lat, 5 miesięcy                        10 lat
Seter Irlandzki                   12 lat                                                11 lat
Whippet                               12 lat, 6 miesiące                        10 lat
Labrador Retriever          12 lat, 3 miesiące                        11 lat

Dlaczego psy rasowy w Anglii umierają młodziej?
Zgodnie z opinią Doktora Peta Wedderburna, który pisze dla Telegraph:
‘’Wydaje się to dziwne, że w erze ulepszonej żywności i lepszej opieki medycznej psy żyją krócej.’’3
Nie mogę zgodzić się ze słowami Wedderburna w jego definicji ‘’ulepszona żywność’’ to przetwarzana karma. Jeśli połączysz karmienie psa przez całe życia biologicznie nieodpowiednim jedzeniem z….
‘’Zamkniętą pulą genową… obsesją czystości… popularnym ojcem… psami, które oceniane są pod względem wyglądu, nie zdrowia… i błędne przekonanie, że hodowcy mogą przeprowadzić test zdrowotny’’.
Jak zostało to wyjaśnione przez Jemime Harrison w publikacji pt. ,,Psy rasowe zdemaskowane’’4 nie jest to nieznane zjawisko. Szczególnie jeśli dodane do tego zostaną typowe dla danego środowiska czynniki stresogenne i toksyny. (Harrison jest także producentką’’ Psy rasowe zdemaskowane BBC,,).
Zgodnie z wynikami Klubu Kennel, główną przyczyną śmierci psów rasowych w Anglii jest ‘’starość’’. W 2004, 17.8 procent psów umarło z powodu starości, a w roku 2014 ten poziom spadł do 13.8 procent.
Harrison opierając swoją wiedzę na statystykach twierdzi, że odpowiednim nagłówkiem wyników ankiety powinno być

‘’Ponad 85 procent psów zarejestrowanych w KC nie dożywają starości – a większość z nich umiera lub uśpiona jest w skutek choroby’’.
Nowe rewolucje wynikające z badania nie powinny być zaskoczeniem:
Pomimo częstych twierdzeń wielu ludzi, że psy żyją teraz o wiele dłużej niż wcześniej, mówi ona, że ‘’ jest to dość oczywiste, że wzrost liczby ras chwieje się na krawędzi opłacalności. Nie oznacza to jednak, że wyniki są mniej bolesne dla miłośników psów.’
Czy nierasowe psy są zdrowsze niż rasowe?
Wiele osób uważa, że nierasowe psy są zdrowsze od tych rasowych. Jednym z powodów, dlaczego to twierdzenie jest dość popularne jest to, że kiedy dwie lub więcej ras są ze sobą połączone istnieje mniejsze ryzyko, że pies odziedziczy choroby, które są typowe dla danej rasy.
Idea, jako że nierasowe psy są zdrowsze ma nieco sensu, kiedy bierzesz pod uwagę złe praktyki hodowlane w pseudohodowlach jak i wiele hodowców powiązanych z AKC. Istnieje zbyt duże zainteresowanie na hodowanie zwierząt dla konkretnych cech fizycznych a o wiele zbyt mało uwagi przy wyborze psa poświęca się zdrowiu i długowieczności.
Wierzenie, że łączenie ras tworzy zdrowsze psy jest częściowych powodem dlaczego ‘’psy designerskie’’ takie jak Goldendoogle, Morkie czy Puggle. Jest to również powód dla które hodowcy podnoszą ceny psów, które nie są czystej krwi.
Ale czy tak naprawdę mieszańce i designerskie rasy są zdrowsze?

Według wielu weterynarzy i tego co widzą i według pięcioletniego badania dotyczące spraw weterynaryjnych przeprowadzonego przez Uniwersytet Stanu Kalifornia (UC) – nie. Badanie to wykazało, że mieszane rasy nie oznacza automatycznie, że zwierzę nie będzie borykało się w przypadłościami typowymi dla danej rasy.
Genetyczne dolegliwości występują także w przypadku mieszanych ras
Badacze z UC Davis analizowali wyniki ponad 90,000 psów czystej krwi i tych mieszanych, które były pacjentami w weterynaryjnym szpitalu uniwersyteckim pomiędzy 1995 a 2010 rokiem. Również psy designerskie były częścią badania, jako że mieszkanie ras jest uważane ze coś co redukuje lub eliminuje genetyczne zaburzenia takie jak niedoczynność tarczycy, epilepsja, dysplazja stawu biodrowego czy rak.
Z 90 tysięcy analizowanych wyników 27,254 stanowiło psy z przynajmniej jedną z 24 genetycznych zaburzeń w tym różne typy raka, choroby serca, zaburzenia układu hormonalnego, problemy ortopedyczne, alergie, wzdęcia, zaćma, zaburzenia widzenia, epilepsja czy choroby wątroby.
Zgodnie z badaniem, większość czyli 13 z 24 zaburzeń genetycznych była taka sama w przypadku psów rasowych jak i mieszanych. Niektórymi z tych zaburzeń były dysplazja, nad- i niedoczynność kory nadnerczej, nowotwory czy zwichnięcie soczewki.
Było dziesięć przypadłości, które częściej przytrafiały się psom czystej krwi, a były to między innymi: kardiomioparia rozstrzeniowa, dysplazja łokcia, zaćma i niedoczynność tarczycy. Jedna przypadłość częściej przytrafiała się psom mieszanym a było to czaszkowe zerwanie więzadła krzyżowego. Badanie wykazało, że występowanie zaburzeń genetycznych u psów czystej rasy i psów mieszanych ras zależało od konkretnych sytuacji.
Dane z badania przeprowadzonego przez UC Davis sugerowało również, że rasy, które mają podobny rodowód mają większą skłonność do chorób dziedzicznych. Cztery z pięciu ras prawdopodobnie będzie narażone na występowanie dysplazji łokcia. Czyli na przykład berneński pies pasterski, nowofunland, mastif i rottweiler, ponieważ wszystkie posiadają rodowody podobne do mastifów.
Oznacza to, że rasy te posiadają wspólne mutacje genetyczne sprzyjające dysplazji łokcia jako, że posiadają wspólnych przodków. Drugą stroną medalu jest to, że zaburzenia, które występują w przypadku ras mieszanych i tych czystej krwi wydają się pochodzić od silnych mutacji genowych, które rozprzestrzeniły się wśród całej populacji psów. Są nimi między innymi dysplazja stawu biodrowego, guzy powodujące raka czy kariomiopatia przerosotowa.
Czy masz w planach posiadanie rasowego psa?
Jeśli zastanawiasz się nad kupnem rasowego szczeniaka, przygotowałam metodę, które pomoże określić Ci jak zdrowy będzie twój pupil. Określenie stylu życia rodziców szczeniaka poprzez pytania zadane hodowcy może umożliwić ci określenie stanu zdrowia Twojego szczeniaka jak i całego miotu.
Tutaj możesz znaleźć kwestionariusz. Te pytania stworzone są po to by określić czy hodowca dba o dobre samopoczucie swoich psów i ich potomków. Jeśli hodowca nie jest w stanie lub nie chce odpowiedzieć na te pytania dotyczące rodziców szczeniaka, którego chcesz zakupić, sugerowałabym znalezienie innego hodowcy.

świeżo przyrządzane

świeżo przyrządzane

pakowane próżniowo

pakowane próżniowo

dostarczone do drzwi

dostarczone do drzwi